Door ons noodgedwongen langere verblijf in Japan gaat de nieuwsbrief gewoon door. Vandaag horen we hopelijk wanneer we echt kunnen terugvliegen. In ieder geval hebben wij het getroffen en hoeven we niet, zoals 4000 medepassagiers, op een veldbed in de vertrekhal van Narita Airport te bivakkeren. Engelse bekenden van Vincent waren al vijf uur met hun vliegtuig onderweg naar Londen toen de piloot noodgedwongen terug moest keren naar Narita!
Zaterdag, op onze oorspronkelijke vertrekdag, hebben we niet veel ondernomen, want we hadden uiteraard ook geen plannen gemaakt. Zondag heeft Sachiko ons meegenomen voor een bezoek aan haar ouders en om ons de omgeving te laten zien waar ze is opgegroeid. Van een bezoek aan haar ouders was al eerder sprake, maar door tijdgebrek was er eerder geen mogelijkheid. Nu moet ik er bij vertellen dat Japanners in het algemeen geen bezoek thuis ontvangen, want daar is gewoon geen plaats genoeg voor. Meestal spreekt men af in een café, koffiehuis of eetgelegenheid zoals een Izakaya. Op weg naar de 'schoonouders' hebben we eerst geluncht in een ramenshop waar mensen van heide en verre naar toe komen, volgens Vincent. De ramenshop ligt pal naast Vincent’s vorige appartement in Kamihongo, waar hij twee jaar heeft gewoond. Er zijn maar een stuk of 10 plaatsen aan een soort bar en zit het vol, dan kun je buiten op stoeltjes wachten tot er een plaats vrijkomt. Een dergelijke ‘wachtkamer’ zie je trouwens bij veel meer restaurants.
Na de rondgang door de wijk, waarbij we langs de kleuterschool, lagere- en middelbare school van Sachiko zijn gekomen en een van de belangrijkste kersenbloesems spots uit de Edo-periode hebben bezocht, hebben we ‘s-avonds met de hele familie in een Japans Tempurarestaurant gegeten, heel bijzonder en zeer smaakvol.
Bijgevoegd ook een foto van Vincent zijn balkon met de stellage om de was te drogen, zoals die hier overal te zien zijn. Verder een afbeelding van het toilet, met heel ingenieus, het kraantje om je handen te wassen met het water dat de stortbak vult. Toiletten zijn op zijn Japans, een hurktoilet, of het is een hightech toilet, met een verwarmde bril en/of een bedieningspaneel voor allerlei soorten douches, een voor mannen en een voor vrouwen en met regelbare pulssnelheid om je billen schoon te spuiten. Er zijn er zelfs bij wanneer je de deur van het toilet opendoet, de toiletbril al heel langzaam naar boven gaat en een discoachtige verlichting in de toiletpot aangaat.
Het toilet wordt door veel Japanners nog steeds gezien als een onreine plek ten opzichte van hun huis. Daarom staan vaak toiletslippers klaar bij deur van het toilet, soms ook in openbare toiletten.
Zo meteen gaan we met Vincent naar de Nederlandse ambassade en daarna moet hij nog even langs de 'huisarts', hoewel ze in Japan geen huisartsen hebben. Voor een doktersconsult moet je altijd naar het ziekenhuis of naar een particuliere kliniek.
De fameuze ramenshop
De fameuze ramenshop
De fameuze ramenshop
Een belangrijke kersenbloesemspot uit de Edo-periode
De wasophangconstructie
Toilet met het kraantje om je handen te wassen
Het bedieningspaneel voor allerlei soorten douches
Bijna bij iedere parkeerplaats zorgen regelaars voor een gegarandeerd veilig in- en uitrijden
Borrelsnacks en ...
... Nijntjes zeewier
Badhuizen kom je nog overal tegen, dit is de ingang voor dames
Je ziet in Japan eigenlijk alleen maar damesfietsen met aan het stuur een mandje
Je ziet in Japan eigenlijk alleen maar damesfietsen met aan het stuur een mandje
Geen opmerkingen:
Een reactie posten