We zijn om 06.30 uur opgestaan, vervolgens gedoucht en hebben voorlopig onze laatste Japanse dikke witte boterham gegeten, de laatste spullen in de koffer gepakt en al afscheid moeten nemen van Sachiko, want die moest naar haar werk. Vincent bracht ons naar het station, vervolgens ook van hem afscheid moeten nemen, want ook Vincent moest werken.
Om 09.05 uur vertrok de trein naar Narita. Op Narita Airport ondervonden we geen moeilijkheden en konden we meteen inchecken, de koffers afgegeven die gelukkig niet te zwaar bleken en kregen we onze boardingpassen. Met speciale dank aan Natalie van Arke reisbureau in Roermond die dit prima geregeld had.
Anita heel blij, maar ze was niet zo blij toen bij de handbagagecontrole in de tas met cadeaus, in een in geschenkpapier verpakte doos, een fles sake bleek te zitten, wat wij niet wisten. Dus die werd meteen, door een niet te vermurwen streng kijkende Japanse douanemedewerkster, in beslag genomen. Niet alleen erg jammer voor ons, maar vooral voor de gulle gever.
Vlucht KL 862 vertrok (vijf dagen en) 10 minuten te laat, maar verliep verder voorspoedig. 11 uur zitten in een ‘krappe behuizing’ is wat lang, dus heb ik het grootste gedeelte van de vlucht, op de spaarzame ‘open plekken’ van het vliegtuig gestaan, wat me prima bevallen is.
Bij aankomst op Schiphol bleek zoon Rick en dat was verrassing nummer 1, ons op te komen halen. Hij had ook meteen maar de treinkaartjes voor de 1e klasse gekocht, verrassing nummer 2.
In Roermond heeft vriendin Jose ons met haar auto naar huis gebracht en daar wachtte verrassing nummer 3. Op de voordeur een kleurrijk plakkaat met in het Japans de tekst ‘Okaeri Nasai – Welkom thuis’ en binnen nog eens drie bossen bloemen met witte rozen en tulpen. Rick bedankt!
De koffers hebben we meteen uitgepakt, de was gesorteerd en Anita is, na deze ontzettend lange dag want voor ons was het 06.00 ’s-morgens, in haar bed gedoken. Ik zoek nog een paar foto’s uit en dan komt er echt een einde aan deze ‘huwelijks’reis naar Japan. Deze mail zal ik vrijdagmorgen, na het ontbijt met een Nederlandse bruine boterham versturen.
En mocht iemand de kans krijgen om Japan te bezoeken. Beslist doen!
Maar ga dan in het voor- of najaar, want in de zomermaanden kan het behoorlijk warm zijn met een hoge vochtigheidsgraad.
Voor tips zijn wij of Vincent altijd beschikbaar.
Misschien tot een volgende keer?
Hans en Anita Ursem
Met ons hele hebben en houden wachtend op het station van Goko op de trein naar Narita
Onze 'kist' wachtend aan de pier van Narita Airport
Op 11 kilometer hoogte
Op 11 kilometer hoogte
Op 11 kilometer hoogte
Verrassing nummer drie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten